اشكال مختلف فيروزه شامل دانه اي ريز، فيروزه ريز، كمپاكت، متخلخل، كليراي، خوشه اي، دندريتي و گاهي پوششي است. فيروزه ظاهراً به صورت نامتلبور و به صورت رگه و دانه هاي پراكنده در داخل سنگ مادر يافت مي شود و غالباً به صورت نهان بلور است. ميزان بلوره هاي فيروزه در طبيعت بسيار كم است و به علت جلاپذيري و رنگ جالب مورد توجه بوده است.

نام لاتين فيروزه از واژه فرانسه سنگ تركيه Turkish گرفته شده است. (اسميت 1977) به انگليسي و فرانسوي آنرا Tutquoise ايتاليايي Turchese و آلماني Turkis گويند. به اين علت كه فيروزه ايران از طريق تركيه به اروپا صادر مي شد. واژه فيروزه در زبان فارسي بدين علت داده شده كه در گذشته معتقد بودند هر كه اين كاني را با خود داشته باشد بر ديگران پيروز خواهد شد. نام لاتين آن كالائيت callaite است.